Dichtgaan om weer open te gaan

Baas in eigen huis betekent dat je zelf je openingstijden bepaalt en, nog belangrijker, de lengte van je zomerpauze. Twee maanden ben ik er tussenuit, van begin juli tot eind augustus. Schrijven aan een nieuw boek, enkele reizen, en het schilderen van mijn praktijkruimte. Dicht en toch open.

Mijn praktijkruimte was vroeger de slaapkamer van mijn oudste zoon. In de jaren dat ik er nu mannen en vrouwen ontvang en begeleid, willen mijn ogen nog weleens afdwalen naar de strepen en vlekken op de muur. Tijd voor een nieuw kleurtje, in ieder geval een frisse laag verf om de ruimte nog meer van mezelf te maken.

Met elke schilderstreek laat ik de lang vervlogen puberjaren van mijn zoon achter ons. Hij woont sinds begin 2025 in New York, de stad waar ik zelf dertig jaar geleden naartoe verhuisde. Emigratie uit liefde, ik begon er als freelance journalist, trouwde en stichtte er ons gezin. Via Washington DC (waar de tweede zoon werd geboren), Londen weer terug naar Amsterdam, waar mijn vrouw en hun moeder overleed in 2009.

Inmiddels ben ik diverse levens verder. Weg uit de journalistiek, nu negen jaar als therapeutisch coach werkzaam, hertrouwd met een prachtige vrouw, auteur van vier boeken en tijdens het schilderen bezig met het hier en nu – zodat er een toekomst vol nieuwe avonturen kan gaan ontstaan. Een fris geverfde ruimte biedt plek voor kleurrijke graffiti, voor persoonlijke groei.

Dat is voor mij de betekenis van een lange zomerpauze. In beweging blijven, soms in het niets doen, vaker in het bedenken en navoelen wat in het leven nog niet is ontdekt. Tijd nemen voor en contact maken met vrienden, die ook in razend tempo door hun uiteenlopende levensfases schieten. Ruimte om stil te staan en dankbaar te zijn voor de verkleuringen van de dagen. Om daarvoor open te staan is het goed om dicht te gaan.