Wie kent nog levende WO2-dwangarbeiders?

Wie kent nog levende WO2-dwangarbeiders?

In mijn speurtocht naar de oorlogsjaren van mijn vader Paul stuit ik vooral op grafstenen. De mannen die in de Tweede Wereldoorlog gedwongen moesten werken in Duitsland, zijn in mijn verhaal vooralsnog allemaal overleden. Toch moeten ze er nog zijn, die voormalige dwangarbeiders. Wie kent ze?

Vijf dwangarbeiders in Krefeld

Onderzoekster en historica Renske Krimp is naarstig naar ze op zoek, om hun verhalen op te tekenen voor haar promotie-onderzoek. De tijd dringt om getuigenissen van de Arbeitseinsatz uit eerste hand vast te leggen. Maar liefst 34 mannen heeft Renske de voorbije periode kunnen ondervragen, en elke overlevende is er een.

Renske Krimp werkt voor het Nationaal Comité 4 en 5 mei. Dat vroeg dit jaar aan André van Duin om te spreken tijdens de Nationale Herdenking op de Dam in Amsterdam. Zijn ontroerende verhaal ging onder meer over zijn eigen vader, die vanuit Rotterdam naar Duitsland werd gestuurd en met een fikse mentale tik was teruggekeerd.

Waar zijn vader precies had gezeten, dat weet Van Duin niet eens. Dat is typerend voor vele dwangarbeiders, die er na de oorlog liever het zwijgen toededen. Ze waren geen helden uit het verzet, ze waren geen overlevenden uit de vernietigingskampen, ze hadden niet ondergedoken. Nee, ze waren in Duitsland geweest, het leeuwendeel omdat ze geen keus hadden.

Ik spreek regelmatig met kinderen en kleinkinderen van mijn vaders kampgenoten. Het levert meer vragen op dan antwoorden. Want waarom vertelde pa of opa er niet over? Waarom reageerde iedereen met een pijnlijk stilzwijgen? Was er schaamte? Was het psychische leed gewoon te groot? Renske heeft een (overleden) opa die in Bielefeld zat, ik een (gestorven) vader die in Krefeld.

Voortdurend ontmoet ik nabestaanden die met hun eigen verhaal komen, over een vader of een oom, een opa of een verre neef. Maar dat verhaal stokt meteen, want behalve wat historische feiten of waar en wanneer is er meestal niets verteld door de voormalige dwangarbeider. Vandaar die laatste poging van Renske Krimp, om die tijd te begrijpen en erover te kunnen informeren aan toekomstige generaties.

Wie kent een nog levende WO2-dwangarbeider? Laat het ons weten.

Renske Krimp: renske.krimp@4en5mei.nl

Of stuur een mail naar mij: tim.overdiek@gmail.com

Voor meer informatie over mijn zoektocht: Wie zijn deze mannen naast mijn vader Paul?

Comments

  • Herman Broers | Jul 19,2021

    Hallo Tim, ik heb geen levenden voor je, wel een aantal getuigenissen vanuit de dwangarbeiders die vanuit Randstad via Kampen (overstapplaats) naar Duitsland gingen. Die route gold voor 34.000 van de 120.000 Nederlanders die in de Hongerwinter naar D. gingen. Wellicht een longshot, maar wil je dit toch aanbieden. Even bellen is de kortste klap. Wij kennen elkaar van borrel Balans, twee jaar geleden. Herman Broers, biograaf dokter Kolff.

    • Tim Overdiek | Jul 19,2021

      Ik ga je bellen, Herman. Dank!

  • Michel Coenen | Jul 21,2021

    Mijn in 1997 overleden vader heeft in 1943 enkele maanden dwangarbeid verricht bij Siemens in Berlijn. Uit die tijd heb ik de brieven aan hem, enkele lijsten met namen en bewijzen van zijn verblijf daar. Interesse?

    • Tim Overdiek | Jul 21,2021

      Dank voor je reactie, Michel. Ik kom na mijn vakantie even bij je terug. Dank, Tim

  • Stef Beumkes | Jul 21,2021

    Dag Renske

    Ik heb een boek geschreven over de dwangarbeiders bij de Hasag in Leipzig.
    Als ik iets kan betekenen.
    https://wij-moesten-naar-duitsland99.webnode.nl/

    • Tim Overdiek | Jul 21,2021

      Goed werk, Stef. Ik ga het boek bij je bestellen. Groet, Tim

  • Roell Versmissen | Jul 21,2021

    Dag Tim en ook Renske,

    mijn opa is weggevoerd voor de Arbeitseinsatz tijdens de laatste razzia in Rotterdam (Spangen). Ik weet zeker dat hij hier graag over zou vertellen, er moet wel alleen iemand bij hem zijn om hem eventueel te begeleiden (hij is inmiddels 98). Bel of mail mij vooral even, dan ga ik ook mijn opa vragen of hij het echt echt wil en dan kan dat zeker geregeld worden. Hij heeft gewerkt in Hamburg op een scheepswerf (meer weet ik ook niet, hij is naar bekenden hierover niet zo spraakzaam, maar wel naar mensen die er interesse in hebben en die hem niet na staan).

    Groeten en ik hoor, graag mail of telefoon (06***),

    Roel Versmissen

  • Leave a Reply

    Your e-mail address will not be published. Required fields are marked *