Vaderdag, maar waar zijn de kids?

Lekker is dat, geen zoon te bekennen als ik deze zondagochtend mijn ogen open. Ik heb er twee. Voor het eerst zijn ze niet thuis om hun ouwe een brunch (ontbijt is al jaren te veel gevraagd) te bereiden. Allebei zijn ze in Berlijn. Ik vind ’t een mooi geschenk.

Op de fiets gedenken we wel eens iets

Geen taart, wel anekdotes. Geen cadeautjes, wel herinneringen. Geen polonaise, wel een fietstochtje. Geen cadeautjes, wel samenzijn. Wat te doen op de dag dat onze Jennifer 50 jaar zou zijn geworden? Een familie-tripje ‘down memory lane’.

De laatste ronde, een nieuw begin

Bob Boverman keek me met een triomfantelijk lachje aan. “Ik heb goed nieuws”, zei hij, terwijl ik aan het uithijgen was. “Er is veel ruimte voor verbetering.” Met een glimlach om die recente herinnering krabbelde ik afgelopen woensdag mijn persoonlijk record op zijn kist. Bob is gestorven.