Zingen alsof het leven ervan afhangt

Die ene stem, het melodietje dat blijft rondzingen. Dat treffende woordje, de gitaar die je even doet smelten. De klank van een liedje dat speciaal voor jou lijkt te zijn geschreven. Muziek die zich in je hart nestelt. Gracias a la Vida van Mercedes Sosa is er zo eentje.

Ik ga je missen. Niet. Wel. Hahaha, snik

Het is met een feestje en een crematie geen doorsnee zaterdag. Mijn jongste wordt 18 jaar, en dat is voor zowel hem als mij een mijlpaal. Hij is nu volwassen, en ik ben als vader ‘klaar’ met opvoeden. Ik geef hem een verjaardagskaart met als opschrift: Ik ga je missen.

Vaderdag, maar waar zijn de kids?

Lekker is dat, geen zoon te bekennen als ik deze zondagochtend mijn ogen open. Ik heb er twee. Voor het eerst zijn ze niet thuis om hun ouwe een brunch (ontbijt is al jaren te veel gevraagd) te bereiden. Allebei zijn ze in Berlijn. Ik vind ’t een mooi geschenk.